meer info over de expo vind je onder de uitnodiging

MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR: 

 

Mijn naam is Valérie Gerard

En kunst, in de brede zin van het woord, heeft mijn leven gered.

Na een onderbreking van meer dan tien jaar, vond ik in 2016 opnieuw de weg naar mijn creatieve roots;

2016 was zonder twijfel het meest turbulente jaar van mijn bestaan...

Mijn leven ging overkop en de emotionele wervelwind die hieruit ontstond, leek ontembaar.

In mijn zoektocht naar een manier om al die rondvliegende gedachten en vraagtekens te kunnen vastgrijpen,

ben ik terug gegaan naar wat ik als kind en tiener deed om alles wat op orde te krijgen in mijn hoofd…

nl. tekenen, een passie die ik ook deelde met mijn vader, Vincent Gerard

 

2016 is tevens ook het jaar dat mijn vader er voor koos om, na lang vechten, de strijd tegen het ALS-monster op te geven. 

A.L.S is een dodelijke zenuw- en spierziekte die je lichaam progressief verlamt.

Naast veel andere levensbelangrijke functies, ontnam de verlamming hem ook geleidelijk aan zijn passies;

nl. fotografie, tekenen, schilderen, reizen, enz.  

 

In de maanden voor hij overleed, verdeelde hij zijn waardevolle bezittingen onder de 4 kinderen. Ik kreeg zijn schildergerei;

penselen, schort, schildersezel, verf, enz. Ik wisselde vanaf dan mijn potlood en papier in voor zijn penselen en doeken

en ging voortaan mijn artistiek parcours verder zetten onder de artiestennaam VALRI

de drijfveer achter mijn exposities...

 

Ik heb de afgelopen 3 jaar een zwaar gevecht gevoerd en mijn demonen onder handen genomen.
Wat mijn vader overkwam, maakte me kwaad, erger nog; verbitterd,
ik vond het niet eerlijk, en de machteloosheid trok me naar beneden.

 

Mijn jongere en naïevere zelf was er rotsvast van overtuigd ;

« Depressie, het overkomt me nooit! ik sta veel te positief in het leven… »

Het kan iedereen overkomen, en er is niets om je over te schamen. 

 De somberheid die stilletjes aan zijn weg vond in mijn leven, was erg verwarrend en bracht me volledig uit evenwicht.

Ik wou niet, kon niet, en zou niet, toegeven dat het niet goed ging…

maar hoe meer ik dit tegen hield en ontkende,
hoe zwaarder en donkerder het werd.
Ik werd angstig, sloot mezelf op, … ik voelde me ongelukkig maar tegelijkertijd ook veilig in mijn eenzaamheid.

Ik ben mijn vrouw, mijn, familie en vrienden en mijn professioneel netwerk, ontzettend dankbaar
om me dat zacht brandend lichtje in de verte te blijven aanduiden, vooral in de momenten dat ik het kwijt was …

Hun doorzettingsvermogen, geloof en steun heeft me stap voor stap uit mijn put gehesen.

Mensen die worstelen met psychische moeilijkheden schamen zich onterecht, en vragen hierdoor soms niet tijdig om hulp,
De vooroordelen die er bestaan zijn kwetsend en beangstigend en maken het moeilijk om steun te zoeken. 

 

Ik hoop, met mijn verhaal, mijn tekeningen en mijn sculpturen,

een deel van het taboe rond depressie, burn out,  
en andere psychische moeilijkheden te doorbreken.

Ik probeer de bezoekers aan te zetten tot (zelf)reflectie doormiddel van

interactieve werken en vrijblijvende begeleidende opdrachten. 

vergeet het volgende niet: 

Als je je niet goed voelt, dan is je eigen oordeel al streng genoeg

Steun elkaar, praat met elkaar, sta open voor elkaar’s verhaal, luister naar elkaar, en oordeel niet.

alleen op die manier kunnen we geleidelijk aan de taboes doorbreken,
en meer in harmonie leven met wie we zijn.

Authentieker door het leven gaan, dat is alvast mijn doel.

Zeggen als het niet gaat, … het lukt me nog niet altijd, but i’m working on it :-)

 

 

Veel regen de afgelopen jaren, maar nu, nu zie ik de zon schijnen…

2018 lijkt het jaar te zijn dat de storm eindelijk een beetje tempert…
Tot zo ver, bracht dit jaar enorm veel energie, in de vorm van allerlei mogelijkheden;
De start van mijn opleiding als tatoeëerder, mijn eerste tentoonstelling in Rivierenhof (juni 2018),

het vervolg van mijn Artist in Residence avontuur in Den Atelier Van Amandine (www.denateliervanamandine.be),

een tweede tentoonstelling (okt. - nov. - dec. in UZ Gasthuisberg Leuven) , …

wederom veel mistwolkjes minder.  

 

Ik hoop jullie doorheen de dwaaltocht tussen mijn creaties, een stukje van mijn verhaal mee te geven. 

 

Wil je graag mijn verder parcours volgen? Please do!
Like me op www.facebook.com/valriart
Volg me op INSTAGRAM -  #Valriarts

En check de website - www.valriart.be 

© 2019 by Valri Art

  • Instagram - Black Circle
  • facebook-square
  • Pinterest Black Square
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now